Aaien:

(niet alleen een liefkozing)

Het aaien is een verbindingteken tussen mens en dier. De één geeft graag een aai, de ander knort, spint of smelt van genoegen als hij ze krijgt. Het schijnt zelfs levensverlengend te werken, maar het is in ieder geval rustgevend. Met de draad mee streelt U met de hand de flank van uw hond. U aait zijn wervelkolom en de zachte haartjes tussen zijn ogen. U aait hem over de kop en onder het oor, over rug en schouders en streelt lieflijk zijn halsharen.

Maar betekent het aaien van de hond voor hem wel wat U denkt? De taal van de hond is beperkt. Lichaamstaal, dus ook het aaien is een belangrijk onderdeel van de hondentaal. In een wolvenroedel wordt hoofdzakelijk met lichaamstaal gecommuniceerd. Honden communiceren nog steeds op deze wijze. Het hangt van het betrokken lichaamsdeel af hoe de hond Uw aai interpreteert. Maar spreken Uw handen hondentaal? Is Uw taal zinvol en bevat deze geen tegenstrijdigheden? Door een dominante hond over het bovenste gedeelte van het lichaam te strelen, herinnert U hem aan Uw vriendelijke autoriteit, zoals ook een hond hoger in rang dat zou doen in de roedel. Aait U Uw hond echter aan het onderste gedeelte van het lichaam, dan doet U het gedrag na van een hond die spontaan zijn onderworpenheid aanvaardt en is dat wel Uw bedoeling?

 Wat is een aai?

Uw hond ziet aaien niet alleen als de hand die door de vacht gaat, maar als een menselijke imitatie van signalen, die honden gebruiken om te communiceren. Door de hond op de één of andere manier te aaien spreken we met hem. Vandaar dat het belangrijk is om hem niet zo maar wat te vertellen!

 Een aai op de kop of snuit.

Wanneer U met Uw hand de bovenkant van de kop en de snuit van de hond aait, staat dat voor hem gelijk aan het opleggen van de poot op de kop of het zachtjes overbijten van de snuit door een dominante roedelgenoot. De boodschap is duidelijk: U bent vriendelijk, doch U bent de baas. Deze situatie doet hem goed, want een hond weet graag wie de baas is en wie de onderwerpende is en dat iedereen duidelijk zijn plaats heeft binnen de roedel.

 Een aai over de rug.

U bent nog steeds de baas, maar in een leuke bui. Het is te vergelijken met een dominante hond die een andere hond uitnodigt om te spelen, door een poot op de rug te leggen. Dat wil zeggen: Oké, ik ben de baas, maar kom, we gaan spelen en ons uitleven. Het is normaal dat Uw hond zal opspringen van vreugde. Hij denkt dat achter deze aai een wandeling, een spelletje of een lekkere bak voer verborgen zit. Blijft dit telkens achterwege, dan zal de hond steeds geladener op deze manier van aaien gaan reageren.

Een aai op de flank.

Tussen honden betekent dit een contact zonder enige vorm van agressie. De baas aait de hond en de hond vertaalt: “Hij is de baas, maar hij is ook mijn beste vriend.”

 Het aaien van nek en kin.

Hemels, of helemaal geweldig. U laat hem weten dat U hem net zo graag mag als een moeder haar puppies. Zij toont haar affectie door kleine kopknikjes en zachte likbeurtjes op deze plaats. Uw hond waardeert dit zo erg, dat hij zijn nek zal uitstrekken en U met smachtende blik zal aankijken.

 Het aaien van lippen en mondhoeken.

Hiermee imiteert U het onderdanige gedrag van een hond die lager in rang is ten opzichte van een dominante hond of het bedelgedrag van een puppy, dat bij een volwassen hond om voedsel bedelt. U stelt zich dus onderdanig op.

 Het aaien van de borst.

Dit is simpelweg erotisch. Dit gevoel wordt ook opgewekt tijdens de dekking en wie weet hoe aangenaam dit is. Uw vriend krijgt een gelukzalige blik in zijn ogen en hij zal vastgenageld blijven zitten, in de hoop dat het nog lang moge duren… Voor hem geldt dit als een seksuele uitnodiging die hem in alle staten zal brengen. Indien hij Uw aanbod aanneemt, valt hem niks te verwijten. U vroeg er immers zelf om!

 Het aaien van de buik.

Deze manier van aaien is voorbehouden aan honden die beloond dienen te worden, of de hond te verzekeren van de liefde van de baas. De dominante hond zal hier erg van genieten, want het scherpt zijn ego (soms zelfs een beetje te veel!). Deze wijze van aaien aangevuld met aaien op het bovenste deel van de hond, wordt vaak aanbevolen bij onzekere honden. Zo maakt men ze zekerder en tegelijkertijd worden ze ook een beetje aangemoedigd.

 Het aaien op de aangeboden buik.

Uw hond ligt met vier poten in de lucht en toont hierbij de traditionele positie van onderworpenheid, zoals hij dat zou doen voor de dominante hond. U dient zijn houding te aanvaarden en zijn kwetsbaar opgestelde buik te aaien. Dit betekent: “Oké, we hebben elkaar begrepen”.

 Pas op voor fouten!

Door onwetendheid kunt U in vele valstrikken lopen, die onaangename reacties bij de hond kunnen oproepen. U neemt de hond bij het nekvel en schudt hem eens flink door elkaar om Uw ongenoegen te laten blijken over zijn gedrag. In de hondentaal is dit doodsbedreigend. De hond vergelijkt dit met dood schudden. U tilt de hond op bij zijn rugvel en houdt hem daarbij vast aan de voorpoten. Niet alleen doet U de hond pijn, maar door de behandeling dwingt U hem tevens zich onmiddellijk te onderwerpen. Was dit Uw bedoeling? Laten we veronderstellen dat u de eigenaar bent van een imposante hond: een Duitse Herder, een Newfoundlander, een Kuvacz  etc.  U aait hem over de kop. Vervolgens neemt U hem voorzichtig bij de voorpoten en legt deze op Uw schouders met het oog op een knuffel of om oogcontact te krijgen. Een dergelijk groot dier moet U beschouwen als zijn baas. U begaat hiermee een enorme fout. De arme hond snapt er niks meer van en voelt zich brutaal verstoord. Voor de hond betekent het: “Eerst knuffelde hij me op mijn kop om me eraan te herinneren dat hij de baas is en vervolgens legt hij mijn poten op zijn schouders om te vertellen dat hij de onderworpene is!” Hij was de baas en nu moet ik de orders uitdelen. Het is voor de hond om gek van te worden. Terwijl U de hond knuffelt, kunt U hem beter niet in de ogen kijken. In hondentaal is oogcontact een bedreiging. Het is dus onduidelijk en tegenstrijdig voor de hond wanneer U hem zacht knuffelt en daarbij diep in de ogen kijkt. Al deze fouten zouden ongewenste represailles (grommen, uitvallen, bijten, dominantieconflicten met de baas) kunnen veroorzaken. Probeer dit te voorkomen door U te verplaatsen in de hond en Uw eigen gedrag in hondentaal te vertalen. Voorkom ook voor zijn rust, en de Uwe, ruzies in het huishouden. Hij trekt het zich aan en neemt alles voor zijn rekening.

Geen harde muziek, orgel- en harmonicaconcerten ineens. De tonen kunnen zeer onaangenaam voor hem zijn. Maar wel lachen, knuffels, aaitjes en zachte muziek. Hij zal dit alles beantwoorden met zijn eigen knuffels, grote likbeurten, zoals hij van zijn moeder heeft geleerd toen hij nog een puppy was.